• A Guide to Disaster Recovery in the CloudLearn how VMware vCloud® Air™ Disaster Recovery provides an affordable cloud-based solution to protect your applications and data.
    Please register now for a free copy of this e-book.

    Download
  •  Dell EMC Elect 2017 

    Dell EMC Elect represents an unprecedented opportunity for members to receive exclusive access, privileges, and status in appreciation for their contributions to the Dell EMC community.

    Read more

  • Demo Image Everything you need and nothing you don’t. EMC MOBILE is the essential tool for those of us who live EMC. Now your documentation library is available and in-sync online or off direct from the EMC Cloud

    Download

  • Mikes AppMikes.eu App listed in Top Free Business App Windows Store. This simple but very clear app shows all the new posts from this site. Available for Windows 8 and 10. Try it out!

    Download
  • Demo ImageWhy Advertise on Mikes.eu

    Mikes.eu traffic varies depending on the post. We have a VERY focused audience in the Virtualization, Storage and Cloud Marketing space. We have been ranked in the top 5 of Favorite Independent Blogger and one of the most visited website.

Print

Dallas USA

Written by . Posted in Trips USA

DAG 1

Vandaag 22 juni 2012, 5.30 uur onderweg naar Amsterdam. De vlucht KLM KL0669 vertrekt 10:35 uur. Bestemming, Dallas Forth Worth Airport. Een vlucht van 9,5 uur en 7,895 km verder. Vlucht was iets prijziger maar dan heb ik wel een rechtstreekse vlucht. En dat scheelt wat uurtjes. Aangekomen na een lange vlucht voelde je meteen de warmte. JA het is WARM hier, 37 graden, pfff. Meteen mijn auto opgehaald. Yep een vette Dodge Journey FWD. Eenmaal alles geregeld richting mijn hotel. Als ik me niet telkens verreden had was dat een tripje van 30 minuten. Afijn, in ieder geval aangekomen in het Holliday Inn Express Beltway. Kamer is netjes, dus ik ben tevreden. Na wat te hebben gegeten bij de McDonalds ga ik het weer even eruit rennen. Ik weet niet of dat verstandig is met 37 graden, maar na de lange zit van vandaag moet ik mijn energie even kwijt.

 

DAG 2

23 juni 2012, 3.00 uur. Yep precies 3 uur werd ik wakker, klaarwakker. En laat ik de dag beginnen met te klagen hoewarm het hier is. Alweer 37 graden. Vandaag staan 2 tripjes op het programma. De eerste is het John F. Kennedy Memorial Plaza en tweede is de Dallas Southfork Ranch. Een ontbijt genomen waar je je zoals gewoonlijk niet veel van moet voorstellen ben ik richting Dallas Downtown gereden en heb hier mijn auto geparkeerd. Ik zat meteen op Elm street. Alleen moest ik deze helemaal aflopen tot aan het JFK memorial. Maar dat gaf me de gelegenheid om van foto's te schieten. Uiteindelijk aangekomen bij het memorial maakt dat toch wel indruk op je. er staan twee kruisen op de weg waar vermoedelijk Lee Harvey Oswald het eerste en twee schot heeft afgevuurd op John F. Kennedy. Als je er echt bij stil staat is het wel bizar om na bijna 50 jaar op de plek te staan waar het allemaal gebeurd is. Het bezoekje aan het museum op de 6e verdieping heb ik overgeslagen. Mijn god er stond een rij om binnen te komen. Ook niet de meest logische dag gekozen een zaterdag. Misschien dat ik het deze week nog eens probeer. Na wat uurtjes geslenterd te hebben een tussenstop bij Sub Way en toen terug naar de auto. 

Wie kent de serie Dallas en (youtube) niet? Niet dat ik dat ooit in mijn jeugd jaren gekeken hebt, maar het blijft je toch bij dat dat op de TV was vroeger. En eenmaal hier in Dallas, moet je een bezoek gebracht hebben aan Southfork Ranch. Hier is het allemaal gebeurd. Hier zijn alle opnames gemaakt. De 'Ranch' bevindt zich nog in orginele staat uit de jaren '80. Na mijn bezoek ben ik tegen een uur of 3 PM terug gereden richting hotel met een kleine omweg richting EMC. Even checken waar ik moet zijn komende maandag. 

Je moet met deze temperaturen wel constant blijven drinken, water, water en nog eens water. In het hotel nog even een duik genomen in het zwembad, nog even de sporthal bezocht en uiteindelijk beland in het wel bekende Outback Steakhouse wat verdorie op loopafstand van het hotel ligt. 

Ohja heb IK weer, dan lig je op je kamer wat tv te kijken om 11.30 PM gaat de telefoon. Huh, what the F*ck. Yep prijs, iemand heeft mijn huurauto geramd met uitrijden. Gelukkig zaten er mensen bij het zwembad die het hebben gezien en het kenteken opgeschreven hebben. Arghh, dus de politie maar gebeld die er snel waren. e.e.a. uitgelegd en geverifieerd maar het kenteken was niet juist. Dus kon er geen proces verbaal opgemaakt worden en moet het nu aan de verzekering overgelaten worden.

 

DAG 3

24 juni 2012. In de ochtend was het redelijk aangenaam met zo'n 32 graden. Echter later op de dag werd het weer bloedje heet. Eigenlijk stond gepland naar Phoenix, Pensacola en het strand te gaan. Echter deze rit zou enkele al meer dan 5 uur zijn. Dus daar heb ik vanaf gezien. Ik ben richting Buffalo en Crockett gereden. Ook een rit van 3 uur enkel. Ik werd weer eens herinnerd aan de afstanden hier in de USA. Davy Crocket heeft nogal wat historie geschreven en de omgeving is wel bekend uit de Cowboy en Indianen verhalen. Wanneer je aankomt in Crockett is dit echt een Ghosttown. Hier en daar verlaten panden, kleine huisjes een echt geïsoleerd dorp. Vaak vraag je je af wat mensen hier naar toe drijft. Achteraf gezien niet echt een spannende rit van 6 uur. Die had ik beter kunnen benutten. Op de terugweg gebeurde het me weer. Ik rijd dus met een slordige 80 mijl per uur (130 km/h) over een provinciale weg zie ik voor me een Gier langs de weg zitten. Dat beest ziet mij naderen en vliegt weg in het verlengde van de weg. Nou ik kan je zeggen dat was geen klein beestje. En zo'n beestje vlieg niet zo snel weg, dus het duurde even voordat hij vaart had. Dus ik vol in de ankers maar toch nog met hoge snelheid knalt dat beest vol tegen mijn voorruit over de auto heen etc. Oh man... ik dacht nu is de motorkap en ruit naar de bliksem. Maar wat een geluk, geen schade. Het moet niet gekker worden.

Het water gutst weer langs mijn lichaam van de warmte, niet veel fut om überhaupt nog wat te doen. Het is alweer 40 graden. Blijkt dat het nu wel extreem warm is hier. Buiten zitten bij BlackFinn in Addison is niet te doen. Dus binnen maar een lekkere salade gegeten met een paar potten bier. Aansluitend nog een half uurtje in de sporthal gesport.

Ik heb wel nog een afspraak gemaakt voor vrijdag met David Royer. Hij woont hier in Dallas en we kennen elkaar van 2009 in Boston en Seattle. Altijd leuk! Morgen begint de training. Ik heb er zin in!

 

DAG 4

Vandaag 25 juni 2012, 3.30 uur en weer wakker. Na wat draaien in bed ben ik uiteindelijk maar 6 uur op gestaan. Het weer is onveranderd en vandaag is trainingsdag. Na mijn ontbijt ben ik richting EMC gereden wat nog geen 8 minuten van het hotel ligt. Het is een kleine klas van 5 personen waarvan 2 klanten en 3 EMC'ers. Knap dat die dus doorging?!?De trainer Karlo is een Mexicaan en woont in Costa Rica. Gelukkig spreekt hij goed Engels, ik heb ook wel eens anders gehad. De mensen in de training zijn geweldig. Gezellig clubje dus. Er is ook een Belg die 16 jaar geleden naar de USA is gekomen maar op een paar woorden na geen Nederlands meer spreekt. Wel weer apart. De training is alleen maar theorie en veel discussie. Dat laatste gaat mij altijd goed af en zo'n momenten laat ik dan ook niet snel aan mij voorbij gaan ;-). Na een lunch (warm eten) en een toetje van 5000 calorieen waren we om 2:30 PM klaar. Heerlijk wat een tijd. Daar teken ik voor. Dus nog tijd om even aan de pool van de hitte te genieten. 

Ik loop dus naar mijn auto klets nog wat na met die Belg over zijn ervaring hier in de USA. Leuke vent om mee te kletsen, en zie ineens een 'Parking Violation' achter mijn ruit plakken. Ik heb dus weer geweldig mijn best gedaan  om mijn auto verkeerd te parkeren. Arghh... alle dingen komen in drievoud.

Op advies van de 'locals' en de docent die razend enthousiast was ben ik dus gaan eten bij Twin Peaks in Addison. Het logo in de naam zegt al genoeg denk ik. Dit was helemaal geen fout restaurant, voor het uitzicht dan. Ik weet niet wat ik daar gegeten heb, maar het zag uit alsof er al 4 keer overheen gereden was, 2 keer tegen de muur geslagen en 5 keer herkauwd was. Vies was het niet, maar ja echt smakelijk ook niet. Buiten was het om 07.30 PM gewoon nog 40,5 graden.

 

DAG 5

Vandaag 26 juni 2012, 4.30 uur. Alweer vroeg wakker. Ik kom schijnbaar niet in mijn ritme. Weer is onveranderd, begint hier rond de 32 graden en loopt al heel snel op tot 40 graden. Na mijn ontbijtje richting EMC. In elk gebouw staat de airco op vriezen dus het verschil in temperatuur is elke keer behoorlijk groot. Wederom vandaag vroeg klaar dus alle tijd om lekker op mijn gemak mijn ding te doen. Nog even wat plannen gemaakt voor vrijdag met David, effe met het thuisfront gefacetimed en uiteindelijk na een tweede douche wederom gaan eten bij Outback Steakhouse. Deze keer me toch maar aangepast aan de US cultuur en de auto genomen. Je bent alweer drijfnat voordat je aankomt. Zoals je ziet geen spannende dingen vandaag en voorral rustig gehouden. Het slapen zat niet mee, laatste keer op de klok gekeken en toen was het 2.00 AM. Dus ik was compleet brak de volgende ochtend.

 

DAG 6

Vandaag 27 juni 2012, 7.30 uur. Pff inderdaad compleet brak opgestaan. Het weer blijft ook vandaag weer onveranderd. Het begon lekker met een 32 graden, maar was ook alweer snel 41 graden. De derde dag is ingegaan van de training. Met vermoeide ogen zat ik op te letten toen ineens de deur open ging en Hilmi Ortadeveci naar me wees. Totaal verbaast even de gang op en bijgeklets. Het blijkt dat hij vaker naar Dallas reist voor een Terremark account. Hij had mijn LinkedIn status gelezen, vandaar. Hij wilde mailen maar wilde liever een verbaasde kop zien. Hilmi en Vanessa wonen in Redondo Beach CA. Hilmi heb ik ontmoet in Boston en Los Angeles. In 2010 ben ik bij hun gaan BBQ'en. Bizar hoe klein de wereld weer is. De training was weer eens geweldig op tijd klaar (03.00 PM) en heb dus van het moment gebruik gemaakt om richting Dallas Downtown te rijden om een bezoek te brengen aan het museum, The Sixth Floor. Op de zesde verdieping bevindt zich het museum wat je met een audio tour kan volgen. Wat ook weer een ervaring is, is dat je op de plek staat waar Lee Harvey Oswald gestaan heeft toen hij het eerste en twee schot afvuurde op JF Kennedy. Toch wel bijzonder om er te zijn geweest als je nagaat. Afijn op de terugweg weer gegeten bij Outback in Addison, nog even gesport en nog even gebeld met Hilmi om af te spreken voor vanavond om ergens in een bar wat te gaan drinken. Tegen 10.30 PM stond de taxi klaar :-) en zijn we ergens een bar ingedoken. Is dus een latertje geworden. 

 

DAG 7

Vandaag 28 juni 2012, Na weer slecht geslapen te hebben, opgestaan, ontbeten, naar de training, terug naar het hotel, waren weer vroeg klaar. Ik heb me nog even in de pool met een gast aan de praat gehouden en toen naar Hooters om wat te eten. Op het moment dat ik binnen zat en net wilde bestellen, belde Hilmi of ik met een paar man hem wilde vergezellen tijdens het eten. Dus ik weer in de auto en richting Cantina Laredo, een Texaans-mexicaans restaurant. Daar zaten we met een paar EMC'ers en mensen van Terremark. Op dringend advies werd me aangeraden Fajitas te eten, e.o.a. Jjizzeld' vlees. Na dinner zijn Hilmi en ik ergens in de bar beland. Redelijk op tijd maar met wat slaappillen heb ik me op bed gegooid.  

 

DAG 8

Vandaag 29 juni 2012. Het is iets koeler, 37 graden. Laatste dag van de training. Het was meer een examen voorbereiding. Hier waren we net voor de middag klaar. Dus ben na de lunch terug gereden naar het hotel. Daar gesport, gedouched en Hilmi tegen 3.00 PM opgehaald om richting Fort Worth te rijden. Hier hebben we wat rond gereden en zijn we in een kleine mexicaanse bar wat Magaritta's gaan drinken om verder tegen 6.00 PM richting Forth Worth StockYards te gaan. Daar ontmoeten we David. David had een klein programma in elkaar gezet voor de avond. Forth Worth StockYards is zo'n plaatsje waar het echt om de Texaanse Cowboy cultuur draait. Alle vrouwen lopen in rokjes met laarzen. Geweldig om te zien. David was wat later, maar Hilmi en ik hebben reeds een plaats gereserveerd bij Risky's Steakhouse. Als je echt van steaks houd dan is dit the place to be. Hier een Rib Eye van 18 o.z. naar binnen gewerkt, pfff. Dinner was on me. Dat was wel het minste wat ik kon doen. 

Tegen 08.30 PM zijn we de richting de ingang van de Stockyards Championship Rodeo gelopen. Hilmi had de entree geregeld en 5 minuten later waren we binnen. Man dat is waanzinnig cool om dit mee te maken. Een echte Bull Ride, lasso werpen etc. En hier leeft gewoon echt de conservatieve Cowboy cultuur. Als je de mensen om je heen ziet, zijn dat hier echt de mensen zoals je het zo van TV zou zien. Dit is het stukje USA wat erg herkenbaar is. Grappig is ook dat ze hier gewoon met bier en wapens over straat lopen. Geen probleem hier! En dat is in andere delen van Amerika toch wel steeds meer een issue.

Tegen een uur of 10.00 PM zijn we richting Billy bob's gelopen. Dit is de grootste Honky Tonk bar waar alle grootheden zoals Willy Nelson en Merle Haggerd hebben opgetreden. Echt een bizar grote bar met een life band en alleen maar Country, Jong en oud loopt hier door elkaar. Maar haha het is hier echt allemaal inteelt. In dit deel van Texas zijn ze zoals ik al eerder vertelde heel conservatief. Geen vermenging met mexicaners of andere huidskleuren. Nop alleen maar blance Cowboy's. Na een paar biertjes hadden we het wel gezien en zijn Hilmi en ik naar zijn auto gelopen tegen 11.45 PM.

Ohh mijn god heeft die gast zijn lichten aangelaten. Accu compleet leeg. Die gast van de parking vertelde ons dat net een uur geleden de lichten uit gingen en hij ons nergens kon bereiken. We kwamen dus niet meer in de auto. tegenwoordig alles electronisch, dus ook de sleutel. Hilmi David gebeld om te kijken of hij hier een oplossing had. Dus die is nog naar ons toegekomen. Afijn, na een heel gedoe met een slotenmaker regelen, accu's van iPhones die leegraakte en in de lokale Tatoo shop even opgeladen moesten worden :) heeft David ons naar het hotel gebracht. Dit was toch weer een ritje van dik 45 minuten. Want na een hoop geregel kregen ze het niet voor elkaar om midden in de nacht een slotenmaker te regelen. Man man man wat een drama en avontuur tegelijkertijd. 2.00 AM was ik op mijn kamer wetende dat ik morgen een vlucht moet halen.

 

DAG 9

Vandaag 30 juni 2012. 07.15 uur. Wakker. Pfff wat een nacht. Alles inpakken, Hilmi wekken, want ik moet 'm dadelijk naar zijn auto brengen. Na hem te hebben opgepikt om 09.15 uur zijn we weer richting Forth Worth StockYards gereden. Daar een Locksmith gebeld die binnen 45 minuten aanwezig zou zijn. Weer even rond gewandeld daar totdat de Locksmith aanwezig is. Texas de enige staat waar je vrij bier mag verkopen, maar niet voor 11.00 AM. Dat is dan weer hypocriet als je om 10.00 AM al een biertje wilt nemen. In de tussentijd werden we gebeld dat de Locksmith aanwezig was. Die had de deur al open. Zegt die de deur was open. huh?!?! daar hadden we pas reeds 300 x aan gevoeld. Schijnbaar als de accu dan helemaal plat is unlocked hij de deur.

Auto overgestart en mijn 'rente a Car' weg gebracht naar de vlieghaven. Ingeleverd en met Hilmi op weg naar Grapevine Mills om daar te ontbijten. Maar ja zo stervens druk overal en de klok tikte inmiddels weg omdat ik op tijd op de luchthaven moest zijn. Veel Amerikaners gaan gewoon buiten de deur ontbijten. Dus zijn we hahaha bij een Vietnamees beland waar je aan de lopende band je eten kon bestellen. Dat was dan het ontbijt! David belde nog waar we waren, hij zat net iets verderop bij Starbucks te werken. Weer zoiets, gewoon de dag in de Starbucks doorbrengen met koffie en je laptop om te werken, raar maar een gewoonte daar. Startkabels overhandigd en met enige nervositeit me door Hilmi ergens vlak voor 2.00 PM laten afzetten bij het vliegveld. Die twee waren het maar aan het rekken dat ik tijd genoeg had. 2.50 PM zou ik 'boarden'. Ik zag het al gebeuren, vlucht gemist! Achteraf had ik ook nog tijd gehad. Maar je je zult net een Efteling stoet aantreffen bij de douane en daardoor je vlucht missen. 

Deze week was een drukke week. Training was zeer goed te volgen en uiteraard daar doe je het voor weer een hoop bijgeleerd. Het was warm, zeer warm. Gewoon elke dag 40 graden. Die temperaturen ben je niet gewent. Het was bizar dat Hilmi per toeval ontdekte dat ik in Dallas was, dus na de trainingen hebben we veel gedaan en zeker leuk om David nog eens te zien. Geweldige dingen weer gezien, al moet ik zeggen dat in Dallas verder geen hol te beleven is. Forth Worth daaraantegen is een kleinere stad en straalt wat meer gezelligheid uit. Ik heb iets van meer dan 600 mijl (965 km) op de teller verreden die 9 dagen. 

Met een vlucht van 8 uur en 50 minuten terug naar Amsterdam. Cu Texas!

 

Download Free Designs http://bigtheme.net/ Free Websites Templates